«لغت نامه دهخدا»
[اَ ژَ / ژِ] (ص، اِ) خالص و خاصه و پاک و پاکیزه. (برهان). پاک و پاکیزه و خالص. (ناظم الاطباء) (آنندراج). ویژه. (انجمن آرا). || اویزه که شراب انگوری باشد. (ناظم الاطباء) (برهان).