«لغت نامه دهخدا»
[اَ ی ی] (ع اِ) جِ اُهجیّه. یعنی آنچه بدان هجو کنند از شعر و جز آن. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) : به استهزا و سخریت اغانی و اهاجی گفتند. (ترجمهء تاریخ یمینی).