«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع اِ) تنهء درخت شاخ بریده و بالای آن. (ناظم الاطباء). تنهء درخت بریده شاخها و بالای وی. (منتهی الارب). تنهء درخت بریده و شاخهای درخت. (آنندراج).