اهانت کردن

«لغت نامه دهخدا»

[اِ نَ کَ دَ] (مص مرکب)تحقیر کردن. (ناظم الاطباء). خواری روا داشتن : باصحاب او اهانت کنیم. (جهانگشای جوینی).
هر چه بینی ز دوستان کرم است
گر اهانت کنند و گر اعزاز.سعدی.