اهدل

«لغت نامه دهخدا»

[اَ دَ] (ع ص) شتر آونگان لفج (لب گنده و سطبر و کلفت). (منتهی الارب) (ناظم الاطباء): مشفر اهدل؛ لفج آونگان. (ناظم الاطباء) (منتهی الارب). بزرگ لب. مؤنث آن، هدلاء. ج، هدل. (مهذب الاسماء نسخهء خطی). آویخته لب. (المصادر زوزنی). رجوع به النورالسافر ص447 شود.