اهل دیده

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لِ دی دَ / دِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) اهل بصیرت :
گر دیده یک اهل دیده بودی
دل مژده پذیر دیده بودی.خاقانی.