اهل ظاهر

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لِ هِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) آنکه بر ظاهر کتاب خدا عمل کند. مقابل اهل تأویل. رجوع به جامع الحکمتین و فهرست آن و فیه ما فیه ص146 و 165 شود. || ریاکاران. (آنندراج).