اهل کهف

«لغت نامه دهخدا»

[اَ لِ کَ] (اِخ) اصحاب کهف :
گفت نی گفتمش چو میرفتی
در حرم همچو اهل کهف و رقیم.
ناصرخسرو.
و رجوع به اصحاب کهف شود.