اهن و تلپ

«لغت نامه دهخدا»

[اِ هِ نْ نُ تُ لُ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب) (درتداول عامه) دم و دستگاه. شور و ولوله. تبختر و تکبر. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
- با اهن و تلپ؛ با تبختر هر چه تمامتر.
- با اهن و تلپ تمام، با کبری بسیار.؛
- || با ساز و آلات بسیار. با کبر و عجبی نامطبوع. با اسباب و اشیائی زائد و فضول. (یادداشت بخط مرحوم دهخدا).
- پراهن و تلپ؛ پرتکبر. پرتبختر.
- || بسیارساز و برگ.