اهیغان

«لغت نامه دهخدا»

[اَهْ یَ] (ع اِ) ارزانی و خوبی حال، یا اکل و نکاح یا اکل و شرب. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج). یقال: انهم لفی الاهیغین؛ ای فی الخصب و حسن الحال. (منتهی الارب). اهیقان.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر