ایتباط

«لغت نامه دهخدا»

[تِ] (ع مص)(1) ائتباط. هموار و راست شدن. || گران و فاسد شدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (از اقرب الموارد).
(1) - منتهی الارب و آنندراج و ناظم الاطباء بصورت ائتباط ضبط کرده اند.