«لغت نامه دهخدا»
[تِ] (ع مص) ائتصار. بسیار شدن عدد قوم. || دراز و بسیار برگردیدن گیاه. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || با هم متصل شدن روئیدگی زمین. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء).