ایثیوبیس

«لغت نامه دهخدا»

(اِ)(1) ایثیوپیس. نام گیاهی است که برگهایش با وربسکوم(2) قلومس همانند و یکسان است و برگهای آن کرک دار و روی زمین پهن شده است. دارای ساق حصیری خشن، ضخیم، همانند اراقطیون(3) و دارای جوانه های متعدد است که از آن جوانه های متعدد میروید. (از ابن البیطار ص174). رجوع به لکلرک ج 1 ص174 شود. این لغت در عربی ایثولیس ضبط شده و دیسقوریدس معنی شده است. (ابن البیطار عربی ص70).
(1) - Aithiobis.
(2) - Verbascum.
(3) - Arction.