«لغت نامه دهخدا»
(ع مص) (از «وح د») تنها گذاشتن کسی را جهت دشمن. (منتهی الارب). تنها گذاشتن. (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || تنها باقی ماندن: اوحده الله؛ ای جانبه. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). || یگانهء روزگار گردانیدن. || یک بچه زادن گوسفند. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (آنندراج) (المصادر زوزنی) (تاج المصادر بیهقی) (ناظم الاطباء).