«لغت نامه دهخدا»
(مغولی، اِ) یکی از مناصب وابسته به سررشته داری قشون (در عهد ایلخانیان). (فرهنگ فارسی معین) :اختاجیان و قرچیان و ایداجیان و دیگر اصناف که بر شغلی منصوب بودند. (تاریخ غازان ص270). ولیکن چون بهنگام نمی رسید ایداجیان قرض میکردند بمرابحهء تمام. (تاریخ غازان ص327). به هروقت ایداجیان از شراب داران شراب قرض میکردند و گوسفند از قصابان. (تاریخ غازان ص328). پیش از این بواسطهء شراب خریدن ایداجیان از شرابداران نرخ آن بغایت گران بودی. (تاریخ غازان ص329).