«لغت نامه دهخدا»
(ع مص) کسی را بیازردن. (زوزنی). آزردن و رنجانیدن. (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی). رنجانیدن. (منتهی الارب). اذیت و آزار کردن : در ایذاء مردمان... پرهیز واجب دیدم. (کلیله و دمنه).