«لغت نامه دهخدا»
[رَ] (اِ) ازارهء خانه را گویند و آن از دیوار مقداری باشد از زمین خانه تا بکنار طاقچهء مرتبهء پائین که در هنگام نشستن پشت بر آن گذارند. (برهان) (آنندراج). هزارهء دیوار و جزء تحتانی دیوار و هر چیز که در نشستن بدان پشت دهند. (از ناظم الاطباء).