ایزغنج

«لغت نامه دهخدا»

[زُ غُ / غُ] (اِ) جوال. (برهان) (آنندراج) :
آن بادریسه هفتهء دیگر غضاره شد
و اکنون غضاره همچو یکی ایزغنج گشت.
؟ (از حاشیهء فرهنگ اسدی نخجوانی).