ایصاء

«لغت نامه دهخدا»

(ع مص) (از «وص ی») اندرز کردن. (منتهی الارب) (آنندراج) (تاج المصادر بیهقی) (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ص23). || فرض نمودن. (منتهی الارب). فرض کردن. (ناظم الاطباء). || وصی گردانیدن. (منتهی الارب) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (از اقرب الموارد).