«لغت نامه دهخدا»
(ع مص) (از «وغ ل») تیز رفتن. (منتهی الارب) (آنندراج) (از ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). زود رفتن و شتافتن در آن. (تاج المصادر بیهقی). || درشدن در شهرها. (منتهی الارب) (آنندراج) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || مشغول گردیدن در علم. (منتهی الارب) (آنندراج) (از اقرب الموارد). || از جای بجای بردن حاجت کسی را و شتابانیدن آن. (آنندراج) (از منتهی الارب) (اقرب الموارد).