ایل و ابه

«لغت نامه دهخدا»

[لُ اُبْ بَ / بِ] (ترکیب عطفی، اِ مرکب) کسان و بستگان و خویشان: فلان آمد با ایل و ابه اش؛ با همه کسانش و بستگانش و فرزندانش و خویشانش. (یادداشت بخط مؤلف).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر