ایمنه

«لغت نامه دهخدا»

[مَ نِ] (اِخ)(1) پسر باکوس و ونوس و رب النوع ازدواج بود. پیشینیان اعیادی را که به افتخار رب النوع مزبور اقامه میشد ایمنه می خواندند. (تعلیقات تمدن قدیم ترجمهء نصرالله فلسفی).
Hinneno.یا
(1) - Hymen