ایناقی

«لغت نامه دهخدا»

[اِ] (اِخ) اسم طایفه ای از ایل کرد ایران که تقریباً پنجاه هزار خانوارند و در بلوک جوانروز ییلاق کوه شاهو و قشلاق سوخیل مسکن دارند و به اسم اعلی جد خود ایناق بیک مشهورند. (جغرافیای سیاسی کیهان ص58).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر