اینهمه

«لغت نامه دهخدا»

[هَ مَ / مِ] (ق مرکب) اینقدر. (آنندراج). به این بسیاری و به این زیادی و همه اینها. (ناظم الاطباء). این اندازه. (فرهنگ فارسی معین) :
بتو بازگردد غم عاشقی
نگارا مکن اینهمه زشت یاد.رودکی.
ما بر اینهمه صبر نمی کردیم. (تاریخ بیهقی).
لازمست آنکه دارد اینهمه لطف
که تحمل کنندش اینهمه ناز.سعدی.
با اینهمه جور و تندخویی
نازت بکشم که خوبرویی.سعدی.
بلبل از فیض گل آموخت سخن ورنه نبود
اینهمه قول و غزل تعبیه در منقارش.حافظ.
حاصل کارگه کون و مکان اینهمه نیست
باده پیش آر که اسباب جهان اینهمه نیست.
حافظ.
وعدهء وصل بفردا مفکن ای نوخط
که جهان پا برکابست و زمان اینهمه نیست.صائب.
|| بسیار. بسی. || این مسافت. این فاصله. (فرهنگ فارسی معین).