باباعشقی تبرائی

«لغت نامه دهخدا»

[عِ یِ تَ بَرْ را] (اِخ)خواندمیر در «ذکر تسلط محمد تیمور سلطان و عبیداللهخان بر بعضی از بلاد خراسان» آرد:
در بعضی از آن معارک باباعشقی تبرائی که معتمدلله بیک بود بدست اوزبکان گرفتار گشته شربت شهادت چشید. (حبیب السیر چ خیام ج 4 ص 532).