بابانک بالا

«لغت نامه دهخدا»

[نَ کِ] (اِخ) دهی از دهستان حومهء بخش مرکزی شهرستان شیراز در 20 هزارگزی جنوب خاوری شیراز. کنار راه فرعی شیراز به گشنگان. دامنه، معتدل مالاریائی. سکنهء آن 115 تن. آب آن از چاه و محصول آن غلات، تنباکو، تریاک، صیفی جات و شغل اهالی زراعت و قالی بافی است. (فرهنگ جغرافیائی ایران ج 7).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر