باب البحر

«لغت نامه دهخدا»

[بُلْ بَ] (اِخ) یکی از چهار دروازهء شهر اسکندریه. (حبیب السیر چ قدیم تهران جزو 4 ج 3 ص398). یکی از ده دروازهء قصر سلطان المعز لدین الله از فرزندان امیرالمؤمنین حسین بن علی (ص) بقاهره:... و این حرم را ده دروازه است بر روی زمین هر یک را نامی بدین تفصیل:... باب البحر... (سفرنامهء ناصرخسرو چ برلین ص62).