«لغت نامه دهخدا»
[بُ ل حِطْ طَ] (اِخ) یکی از درهای بیت المقدس است... : و دری دیگر است در بیت المقدس همچنین در زمین برده که آنرا باب الحطه گویند و چنین گویند که در آن است که خدای عز و جل بنی اسرائیل را بدین در فرمود در رفتن بمسجد. قوله تعالی: ادخلوا الباب سجداً و قولوا حطه نغفر لکم خطایاکم و سنزید المحسنین. (سفرنامهء ناصرخسرو چ برلین ص39). و مؤلف عقدالفرید آرد: و در قرآن چنین آمده است: «و قولوا حطه» که مقصود لااله الا الله است. ولی بنی اسرائیل «حنطه» گفته اند در حالی که تمسخر می کردند ازین رو خداوند آنانرا بموجب این کفر لعنت کرده. (عقدالفرید چ مصر 1359 ه . ق. ج 7 ص298).