«لغت نامه دهخدا»
[بِ زَ رَ] (اِخ) یا بیزاغره یا شقره یکی از دروازه های طلیطله.مؤلف الحلل السندسیه آرد: این دروازه نزدیک دروازهء باب السول است و اصل آن باب شقره است که اسپانیولیها آنرا بنا کرده اند و بر فراز آن مجسمهء کرکس است که شعار امپراطور شارلکان (شارلکن) بوده است و رجوع به باب شقره شود. (الحلل السندسیه ج 1 ص436).