بابل پشت

«لغت نامه دهخدا»

[بُ پُ] (اِخ) یکی از نواحی مشهدسر. (سفرنامهء مازندران و استرآباد رابینو ص 116 قسمت انگلیسی چ قاهره 1342 ه . ق.). دهی از دهستان پازوار بخش بابلسر شهرستان بابل در 3هزارگزی جنوب بابلسر، کنار شوسهء بابل به بابلسر. دشت، معتدل مرطوب، مالاریائی. دارای 515 تن سکنه. آب آن از چاه است. محصول آن صیفی، پنبه، غلات، کنجد و شغل اهالی زراعت است. (فرهنگ جغرافیائی ایران ج3).