بابوته

«لغت نامه دهخدا»

[تَ / تِ] (اِ)(1) کوزهء پرآب را گویند، و باین معنی باتوته هم آمده است. (برهان). کوزهء پرآب را گویند. باتوته و بابوجه نیز دیده شده. (آنندراج) (انجمن آرا).
.
(فرانسوی)
(1) - Cruche