بابه

«لغت نامه دهخدا»

[بَ] (اِخ) یاقوت آرد: ازهری گوید: البابه، سرحدی است از ثغور روم. (از معجم البلدان). و رجوع به آنندراج شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر