باتوغن

«لغت نامه دهخدا»

[ ] (اِ) از آلات غناست : ... و در مقابل کورکهء پادشاهی که بر موضعی مرتفع نهاده بودند خمها و خمچهاء چینی و صراحیهای خرد و بزرگ بعضی نقره و بعضی چینی موضوع بود و در چپ و راست کورکه، مطربان و اهل ساز ایستاده بودند و باتوغن و کمانچه و نی و موسیقار و صنج و چهارپاره و دهل بنوازش درآورده. (حبیب السیر چ قدیم طهران ج 2 خاتمه ص 401 س 1).