باتیکه

«لغت نامه دهخدا»

[کَ] (اِخ) معرب بتیک.(1) رجوع به بتیک شود. در دایره المعارف اسلامی ج 1 ص 354 آمده است که بلاد جنوبی اسپانیا را باتیکه می نامیدند. (الحلل السندسیه ج 1 ص 32).
(1) - Betique.