باث

«لغت نامه دهخدا»

(ع ص) پراکنده و متفرق: ترکهم حاث باث (مکسورتین)؛ گذاشت ایشان را پراکنده، و متفرق و در آن دو لغت دیگر هم آمده: ترکهم حوث بوث (مفتوحتین) و حوثاًبوثاً (منوّنین). (منتهی الارب).