باج نامه

«لغت نامه دهخدا»

[مَ / مِ] (اِ مرکب) باژنامه. نامهء خراج :
دل او برده باج نامهء بحر
کف او کرده کارنامهء جود.
انوری (از شعوری ج 1 ص 189).
|| اسباب خانه و خدمت و خدمتگزار و نوکری و جاه و جلال و نخوت و غرور. (ناظم الاطباء).