باحوریه

«لغت نامه دهخدا»

[ری یَ] (ع ص نسبی) ایام باحوریه؛ روزها باشد که در آن بحران واقع شود. قسمی از آن بحران تام است و آن در این بیت مذکور است :
در یدک و کا کدو کز میدان یقین
لابالد و لزم ایام بحارین را گزین(1).
و قسمی غیرتام و آنرا ایام روز و واقع در وسط نیز گویند. و آن در این بیت مذکور است: ج ده و وط و یا بازیج است ویز همچنین(2). (بحر الجواهر).
(1)- در نسخه ای خطی:
و زیدک و کاکد کز میدان یقین
لابالد و لزم ایام بحارین را گزین.
(2) - در نسخه ای خطی: جَ وه دو یازبایج است و نیز همچنین. و هر دو صورت متن و حاشیهء هر دو شعر غلط است. و اصل آن روشن نیست.