«لغت نامه دهخدا»
(اِ) سزا. مکافات و جزای نیکی را گویند و ببای فارسی هم آمده است. (برهان). مکافات و جزای نیکی را گویند و ببای فارسی هم آمده است و آنرا پاداشن بزیادتی نون در آخر نیز گفته اند، فرخی گفته: شتاب گیرد و گرمی بوقت پاداشن صبور گردد و آهسته وقت بادافراه. ازین بیت معلوم شد که بادافراه مکافات بدی است بخلاف پاداشن که مکافات نیکی است و پاداشت ببای فارسی و بزیادتی تای قرشت در آخر نیز آمده و پادش بحذف الف دوم نیز دیده شده چنانکه فخر گرگانی گفته: ترا پادش دهد ایزد بمینو. (آنندراج) (انجمن آرا). رجوع به پاداش شود.