بادامچه

«لغت نامه دهخدا»

[چَ / چِ] (اِ مصغر) بادام خرد. درختچه ای است که در اطراف کرج و پشند میروید(1). رجوع به بادام و بادامک شود. (جنگل شناسی ساعی ج 1 ص227). || در تداول عوام، آهک با پاره های خرد از جنس خوب. || پیله ای که ابریشم از آن گیرند.
(1) - Amygdalus spartioides.