بادام هندی

«لغت نامه دهخدا»

[مِ هِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب)(1) از درختان میوه و زینتی است که از خارج وارد کشور شده و در باغهای بندرعباس و چاه بهار کاشته شده است. (درختان جنگلی ایران ثابتی چ 1326 ه . ش. دانشگاه طهران ص 49). کارون زنگی. لوز هندی. بیدام.
(1) - Terminalia Catappa. Amandier desindes. Badamier.