بادبادک

«لغت نامه دهخدا»

[دَکْ] (اِ مرکب)(1) کاغذی بشکل مربع باندازه های مختلف که بروی آن کمانی از نی چسبانند و بکمک دنباله ای بوسیلهء نخ هنگام جریان هوا کودکان بهوا پرواز دهند سرگرمی را: مثل بادبادک؛ سخت نزار.
.
(فرانسوی)
(1) - Cerf - volant