بادبانی

«لغت نامه دهخدا»

(حامص مرکب) همچون بادبان بودن و عمل کردن. مجازاً، بسرعت بردن :
آسمان در کشتی عمرم کند دائم دو کار
گاهِ شادی بادبانی وقت انده لنگری.
انوری (از شرفنامهء منیری).
|| کشتی رانی. (ناظم الاطباء).