«لغت نامه دهخدا»
[بَ / بُ] (اِ مرکب) چیزی باشد که از چوب تراشند و اطفال ریسمانی در آن پیچند و از دست رها کنند تا بر زمین گردان شود. (برهان) (ناظم الاطباء). رجوع به بادفر و مترادفات آن در بادآفراه شود(1). بازیچه ای است طفلان را. (انجمن آرا). (1) - صاحب برهان در این معنی بضم با آورده است ولی ظاهراً درست نیست زیرا این کلمه همان بادفر و بادپر باشد، و انجمن آرا نیز در این معنی بفتح آورده است.