باد تنگ بسته

«لغت نامه دهخدا»

[دِ تَ بَ تَ / تِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) کنایه از اسب باشد چنانکه امیرخسرو گفته :
چو خسرو دید باد تنگ بسته
صبا را گونه گونه رنگ بسته.(از انجمن آرا).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر