بادر

«لغت نامه دهخدا»

[دَ] (اِ) مرضی است که آنرا سرخ باده(1)گویند. (آنندراج). سرخباد که تب هم گویند. رجوع به شعوری ج 1 ورق 159 شود. باد سرخ. رجوع به باددژنام و مترادفات آن شود. || روز بیست ونهم از هر ماه شمسی. || کاهو. (ناظم الاطباء).
(1) - در آنندراج چنین است ولی صحیح سرخباد است.