بادرس

«لغت نامه دهخدا»

[رَ / رِ] (ن مف مرکب، اِ مرکب)خانه ای را گویند که از چهار طرف آن باد آید. (برهان) (آنندراج) (ناظم الاطباء). جائیست که از هر طرف باد به آنجا رسد. (فرهنگ سروری). جای بادگذر. (شرفنامهء منیری). || بادگیر و بادغس. (فرهنگ شعوری ج 1 ورق 166). رجوع به بادغد، بادغر، بادغرا، بادغس و بادگیر شود. || نفس کش. || دودکش. (ناظم الاطباء).