بادسره

«لغت نامه دهخدا»

[سَ رَ / رِ] (اِ) نوعی از آزار باشد که اسب را بهم رسد. (برهان) (آنندراج). آزاری که در اسب پدید آید. (ناظم الاطباء). علتی است که اسب را میشود. (رشیدی). بیماری است. (دمزن).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر