بادشتاب

«لغت نامه دهخدا»

[شِ] (ص مرکب) تندرو. سریع السیر :
چو وقت حمله بود آفتی است بادشتاب
چو وقت علم بود رحمتی است کوه درنگ.
فرخی.
کوه درنگ است و نیز بادشتابست
آن چه رکابست یارب آن چه عنانست؟؟