باد غریب درکن

«لغت نامه دهخدا»

[دِ غَ دَ کُ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) در تداول مردم شمیران و طهران، بادی که در آخر موسم ییلاق وزد و شهریان بمنازل خود بازگردند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر