باد مخالف

«لغت نامه دهخدا»

[دِ مُ لِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) بادی که مخالف جهت حرکت کشتی و قایق وزد. ضد باد موافق. بادی که کشتی را زیان دارد و این مقابل باد مراد و باد موافق است و گاهی در غیر کشتی نیز اطلاق کنند. محتشم کاشی گوید :
برهم زده دارد گل نازک ورقت را
آن باد مخالف که گذر سوی تو دارد.
(از آنندراج).
چون باد مخالف آید از دور
افتادن برگ هست معذور.نظامی.
رجوع به باد و باد شرطه و شرطه شود.